Porównywanie szafiru do niebios Porównywanie szafiru do niebios

postheadericon Porównywanie szafiru do niebios

Za bardziej magiczny sposób noszenia do tej pory uważano wkładanie go na lewą dłoń – żyła idąca wprost od serca według ówczesnych przekonań miała bezpośredni związek z lewą ręką. Wszelkie czary i magie były uzależnione od odpowiednich gestów lewej dłoni lub nawet stopy – „wstał lewą nogą”.

W XIV-wiecznych traktatach filozoficzno-mistycznych odnajdujemy porównania szafiru do niebios, a naw’et kamień ten przedstawiano w roli symbolicznego wizerunku Madonny. Gorliwość religijna nakazywała więc ofiarować jak największe kamienie świętym i Pannie Maryi, rozumując, iż gorliwość ofiarodawcy zostanie odpowiednio dostrzeżona przez Moce Niebieskie. Szafir podporządkowany symbolicznie Niebu mógł chronić swego posiadacza czy nosiciela przed złymi mocami, których znano w wiekach średnich nieprzebrane mrowie, poczynając od tych bardziej swojskich i przyziemnych, jak czarownice, utopce, wilkołaki (kręcących się zawsze wokół znanych osobistości, nie mówiąc już o władcach), a kończąc na potężnych dżinach, Eryniach, złowrogiej diablicy – Lilith, czy całych zastępach szatańskich, podzielonych zgodnie z feudalną hierarchią na władców, możnych wasali diabelskich i zwykłą hołotę, wykorzystującą grzechy pospolite plebsu i „urodzonych”.

Pośrednikami złych mocy mogły i bywały także drogocenne kamienie, pono poza szafirami, które nie dawały się użyć do misji szkodzenia ludziom. Ale… zdarzały się podobno odstępstwa od tej reguły. Nawet kamień zdobyty w uczciwej walce, przez junaka o czystym sercu i pięknej duszy, nie od razu stawał się jego przyjacielem, bo niekiedy wciąż trwała nad nim zła moc poprzedniego właściciela – potężnego czarownika, czy nawet samego księcia Ciemności. Przesądy chrześcijańskie nakazywały w takiej sytuacji, by po raz pierwszy ubrać się w nowe szafiry w dzień Wszystkich Świętych, jako, że tak dobroczynna opieka zacnych dusz zdolna jest zniweczyć moc samego Lucypera.

Leave a Reply