Poradnik Marcina Siennika Poradnik Marcina Siennika

postheadericon Poradnik Marcina Siennika

Żeby zakończyć już magie szafirowe, trzeba jeszcze powiedzieć, że kamień ten uznano za dobroczynny w miłości, pod warunkiem jednak, by pani nosiła stale szafir męski, a pan – szafir żeński. Odróżniać można było owe płcie kamienia po barwie. Dobrze służył kochankom – nawet tym od jednej nocy. Tak zresztą prezentowała magię pierścienia z szafirem legenda króla Artura i rycerzy Okrągłego Stołu.

Może zdumiewać liczba przepisów magii związanych z szafirem, ale wyjaśnili to już historycy drogich kamieni. Szafirów było po prostu więcej niż np. rubinów, znane były też stosunkowo dawno. Stąd więc tak szczegółowo umiejscowiono ten kamień w różnych baśniach – legendach, przesądach oraz magii.

W poradniku Marcina Siennika takie czytamy uzasadnienia noszenia oraz innego używania tego kamienia: „Szafier. Jeśli ji kto będzie z mlekiem pił, a kto ji nosi, czyni go spokojnym, miłym, nabożnym i miłościwym, a duszę w dobrych uczynkach posila, zdrady odkrywa, strachy odpądza, ku naukom czarnoksięskim bardzo służy”.

Siennik korzystał z wcześniejszych przekazów o magicznych właściwościach szafiru. Uznawano go wśród magów i astrologów za dobry klejnot i ludziom życzliwy. W medycynie magicznej miał szerokie zastosowanie, lecząc równocześnie dżumę, gorączkę, ospę, wątrobę, śledzionę, żółć, pomagał na oczy i wzmacniał serce, ale tylko w tym przypadku, gdy był noszony w pierścieniu, broni lub przy pióropuszu, wyłącznie po lewej stronie, czyli tam, gdzie wyraźnie słychać stukot serca. Stosowanie w lecznictwie było też nader obfite. Radzono go pić zarówno w winie, jak i w wodzie. Na sucho bowiem ściągał wszelką wilgoć. Oliwa z szafirów pomagała na ból kości.

Leave a Reply