Badania Kosmosu i Ziemi Badania Kosmosu i Ziemi

postheadericon Badania Kosmosu i Ziemi

Dopiero kolejne pokolenia uczonych odarły badania Kosmosu i Ziemi ze wszelkiej mistyki liczby i brył, harmonii sfer etc. Nie oznacza to jednak, iż zrezygnowano z geomancji, czyli sztuki wróżenia ze szpar w popękanej powierzchni Ziemi albo też z linii czy punktów dowolnie wytkniętych na Ziemi. Składały się one na pewne figury, mające stanowić o przyszłości.

Już w głębokiej starożytności miano szczególny stosunek do tych miejsc na naszej planecie, które uznawano za najbliższe środka naszej planety, dzięki głębokim rozpadlinom o tajemniczym, a więc boskim pochodzeniu. Najsłynniejsza taka wyrocznia starożytności znajdowała się na zboczu południowo-zachodnim Parnasu. Mity głosiły, iż tu właśnie Apollin ubił smoka Pytona i postanowił, iż tu winna powstać świątynia na jego cześć. Gdy pierwszą świątynię i miasto zniszczył potop – zachowała się nadal wyrocznia – miejsce święte. Tam właśnie nasi rodzice rodzaju ludzkiego Deukalion i Pyrra dowiedzieli się, w jaki sposób można zaludnić znowu Ziemię. Szli i rzucali poza siebie kamienie. Z kamieni rzucanych przez Deukaliona rodzili się mężczyźni, a przez Pyrrę – kobiety.

Przepych budowli Delf oszałamiał przybyszów, którzy we własnym imieniu lub władców peregrynowali do wyroczni apollińskiej. W proroczej jaskini, stanowiącej centrum świątyni, przebiegała w środku rozpadlina czy też szczelina w skale – z owej szczeliny wydobywały się odurzające wyziewy (swego czasu ową szczelinę odkrył pasterz krów, gdy zbliżywszy się do niej odczuł, iż raptem posiada dar przepowiadania, a jego stadko zaczęło tańczyć wokół niego). Według innego mitu tu miał pogrzebać Pytona sam Apollo pod kamieniem zwanym „omfalos” (dosł. pępek). Starożytni wierzyli, iż omfalos w Delfach wyznaczał środek Ziemi.

Leave a Reply